El recreo



Esta mañana, jugando al primer autobús que llegara a la parada, me tocó el número 1 y en su ruta pasé al lado y a lo largo de la valla del patio de recreo del colegio, de mí colegio, cuando los niños estaban disfrutando de su alborotado descanso. ¿Nostalgia? ¿Ironía? ¿Sarcasmo? ¿Alegría? ¡No! ¡Nada de eso y todo eso! Mis nietos, estaban allí, jugando. (MMV 10/13)

No hay comentarios:

Blogs y Webs

  • Una forma de perseverancia - Basilio Sánchez (Cáceres, 1958) publicó su primer libro en 1983. Le siguieron los agrupados, salvo ése, en *Los bosques de la mirada *y algunos más, entr...
    Hace 1 día
  • Callos - Hai algúns anos, un día asistín a unha conferencia sobre Manuel Murguía nunha universidade de verán. O conferenciante empezou cunha frase que case me fi...
    Hace 8 años